Op deze foto, door mijn vader gemaakt, zie je hoe ik een schaap help met de bevalling. Van nature gaan de meeste bevallingen goed, maar om er zeker van te zijn dat bijvoorbeeld het vlies gelijk van de snuit van het lammetje verwijderd wordt, zijn we er het liefst zelf bij. De meeste schapen likken het lam gelijk schoon (beginnend bij het kopje) maar niet alle schapen zijn al gelijk een goede moeder.
Hier zie je moeder en kind. Beide maken het goed. Het hooi ligt op de vloer om te voorkomen dat de lammetjes met hun smalle hoefjes tussen de planken komen. Overigens moet je dat hooi pas op de vloer gooien als het 1e lammetje geboren is, anders loop je het risico dat de moeder meer bezig is met eten dan met bevallen. Als we er bij zijn, spuiten we de navelstreng in met wat jodium.
Op 30 april zijn de meeste schapen, nadat ze een paar dagen onder een overkapping achter de stal hebben gestaan, de berg opgelaten. In het begin gaat dat voorzichtig, omdat ze de omgeving weer moeten verkennen. De lammetjes weten ook niet wat ze overkomt. Na een paar dagen echter gaan de lammetjes steeds verder weg van moeder. Dan zie je vaak het fenomeen "wie kan het hardste rennen en de gekste sprongen maken" onder de lammetjes.
De eerste dagen dat ze vrij rond mogen lopen op de berg, brengen we ze 's nachts weer terug naar de "tent". Dat is om te kunnen tellen hoeveel lammetjes er zijn. Als ze allemaal goed weten waar het eten is en waar ze 's nachts het beste kunnen slapen, laten we het hek open. Dan kunnen ze de berg op wanneer ze maar willen. Er ligt zaagsel op de grond zodat het 's nachts ook lekker warm voor hen is. Vooral de lammetjes zitten de eerste dagen vol zaagsel.