De onderstaande speech werd door Dhr. den Boer, locatiedirecteur van de Joseph Basisschool in Roosendaal, gegeven bij de afscheidsmaaltijd voor de collega's op 19 december 2003. Hij is met diens toestemming hier geplaatst.
Martijn, vandaag bij jouw afscheid kijken we even terug op een kleine 3 ½ jaar Joseph Basisschool.
We beginnen maar even bij het begin. In verband met het bereiken van de FPU-gerechtigde leeftijd van Wim Suijkerbuijk moest het team worden aangevuld. Het was in de laatste week voor de vakantie tijdens de afscheidsavond van groep 8 dat het sollicitatiegesprek plaats vond. Omdat ik in de gymzaal nog enige verplichtingen had, werd Cindy naar de school gestuurd om jou te ontvangen en gezelschap te houden. Zo had ik naast de resultaten van het gesprek ook de mening van Cindy over de nieuwe kandidaat. Dit resulteerde in een benoeming per aanvang schooljaar 2000/2001.
Na een kennismaking met de groep en de collega's startte je na de zomervakantie in een van de groepen 6. Na een jaar groep 7 wilde je wel eens wat anders en ging je ADV vervangen in diverse groepen. Dit schooljaar werd de taakverdeling beïnvloed door het feit dat je van plan was om het drukke Nederland te verruilen voor het rustigere Noorwegen. Om de taak voor jouw opvolger, een jonge mannelijke leerkracht, niet te gecompliceerd te maken werd jou één van de groepen 5 toebedeeld.
Van het begin af aan heb je al min of meer duidelijk gemaakt dat je waarschijnlijk geen blijvertje zou zijn. Jouw stageperiode in Thailand en het hebben van een Noorse vriendin wezen toch wel in de richting van iemand met avonturiersbloed in de goede betekenis van het woord. Het was dan ook geen verrassing dat je in het begin van 2003 kenbaar maakte dat je per 1 januari wilde verhuizen naar Noorwegen. Anne Gyro en jij hebben daar lang over nagedacht en zijn uiteindelijk tot de slotsom gekomen dat dit de beste oplossing was. Het zal de minister van Onderwijs en Wetenschappen, Maria van der Hoeven, niet bijster vrolijk stemmen dat een jonge leerkracht, en nog mannelijk ook, zijn onderwijsdiploma aan de Noorse wilgen hangt. Want op deze manier krijgt zij het lerarentekort in Nederland natuurlijk nooit opgelost.
Je begint nu aan een nieuwe loopbaan in een boerenbedrijf. Op het eerste gezicht lijkt dat totaal iets anders dan onderwijs, maar er zijn toch wel wat overeenkomsten. Op school probeer je een goede relatie op te bouwen met kinderen. Een boer werkt aan een goed contact met zijn beesten. Kinderen voed je met kennis en bij proefwerken e.d. kun je oogsten. De dieren op de boerderij voed je met gras en veevoer en dat levert weer melk en wol op. Maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.
Je bent vlot ingeburgerd op onze school. Het leek al heel snel of je er al jaren was. Het feit dat je je vaak en duidelijk liet horen heeft waarschijnlijk die indruk versterkt. Je had over heel veel zaken een eigen mening en je stak die dan niet onder stoelen of banken. Dat is één aspect van jouw persoonlijkheid. Een andere kenmerkende karaktertrek is jouw hulpbereidheid. Je stond altijd voor iedereen klaar en bood je vrijwillig aan voor allerlei taken. Je hielp collega's bij hun computerlessen, knapte klusjes op als Jan er niet was en vroeg vaak of er nog werk te doen was. Je ging ook verantwoordelijkheden niet uit de weg. Zo was je bereid om bovenbouwcoördinator te worden, toen er onder de collega's weinig animo was voor deze taak. Je beheerde de personeelskas en sleepte met kratten en spelmaterialen van de sportieve school, om maar een paar voorbeelden te geven. Wij zijn jou daarvoor heel erkentelijk en wensen jou en Anne Gyro op alle gebieden enorm veel succes toe. Het zal even wennen zijn als jij niet meer op school bent.
Namens KPO mag ik, conform de lief- en leedregeling, dit afscheid een beetje aankleden met een bloemetje en een attentie.
Martijn, bedankt en het ga je goed.
Terug naar de hoofdpagina? Klik hier.
Deze pagina is voor het laatst vernieuwd op 29 augustus 2004